Όπως και πέρισυ, ο Πολιτιστικός & Εξωραϊστικός Σύλλογος Απανταχού Πουλιθριωτών «Η Πολίχνη», καλεί τα μέλη και τους φίλους του, μικρούς και μεγάλους, να συμμετάσχουν στην εθελοντική δράση καθαρισμού των παραλιών της Τοπικής Κοινότητας Πουλίθρων.
Και αυτό το καλοκαίρι, απολαμβάνουμε τις καθαρές θάλασσές μας και εκφράζουμε με έναν συμβολικό καθαρισμό την ευαισθησία μας για το περιβάλλον. Ελάτε με το χαμόγελό σας και τη διάθεσή σας και συμβάλλετε στη δράση αυτή (θα παρέχει ο Σύλλογος σακούλες και γάντια μιας χρήσης).
Σας περιμένουμε όλους, την Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020 και ώρα 17:00 στο Café Romanza (Ιωάννης Κεκές), στην παραλία Πουλίθρων.
Στις 22 Μαϊου 2020, κάτοικοι της Τοπικής Κοινότητας Πουλίθρων και φίλοι του Συλλόγου “Η Πολίχνη”, συγκεντρώθηκαν με σκοπό τον καθαρισμό των δρόμων του χωριού, παρέχοντας ο καθένας όποιο μέσo διέθετε (χορτοκοπτικά, φυσητήρες, τσουγκράνες, κτ). Η ανταπόκριση ήταν αρκετά μεγάλη και για το λόγο αυτό, σχηματίστηκαν τρεις ομάδες ο οποίες ανέλαβαν τον καθαρισμό από χόρτα που είχαν αναπτυχθεί στην άκρη του δρόμου, σε 3 σημεία:
Δρόμος Πούλιθρα – Ανάβολοι
Είσοδος στο χωριό από τους ορεινούς οικισμούς
Δρόμος Άϊ-Γιώργη
Για άλλη μια φορά αποδείχθηκε η ανιδιοτελής αγάπη των κατοίκων για το χωριό και οτι οι συλλογικές δράσεις μπορούν να επιφέρουν απτά αποτελέσματα.
Παρακάτω ακολουθεί φωτογραφικό υλικό από τη δράση αυτή:
Λιμένι, Πύλος, Πούλιθρα, Καρδαμύλη, Κορώνη. Πέντε υπέροχες γωνιές όπου η Πελοπόννησος ακουμπά στη θάλασσα, χωρίς να χάνει το αρχιτεκτονικό μεγαλείο της.
Οι περισσότεροι την αγαπάμε και την σκεφτόμαστε για δύο, βασικά, πράγματα: τα πέτρινα ορεινά της χωριουδάκια (τον χειμώνα) και τις φαντασμαγορικές της παραλίες (το καλοκαίρι). Αυτά τα δύο, όμως, σε κάποιες περιπτώσεις συνδυάζονται. Κι αυτές οι περιπτώσεις είναι αρκετές για να γεμίσουν πολλά απογεύματα και άλλες τόσες νύχτες.
Πούλιθρα
Ένα χωριουδάκι-κόσμημα, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Λεωνίδιο –που είναι κι αυτό, με τη σειρά του, ένας άξιος εκπρόσωπος της ομορφιάς της παραθαλάσσιας Πελοποννήσου. Εντυπωσιακά αρχοντικά πλάι σε ασβεστωμένα σπιτάκια με λουλουδιασμένες αυλές συνθέτουν την εικόνα του, ενώ μια μεγάλη βοτσαλωτή παραλία κορνιζάρει το χωριό. Το βράδυ, δύο μπαράκια ξενυχτούν με τα φώτα χαμηλωμένα πλάι στο κύμα, και η ατμόσφαιρα θυμίζει νησί από εκείνα που δεν έχει ανακαλύψει ακόμα ο κόσμος.
Στα πέριξ: Βρίσκεται μια από τις ομορφότερες και πιο μυστικές παραλίες της Πελοποννήσου, το Φωκιανό με τα μεγάλα λευκά βότσαλα και τα γαλαζοπράσινα νερά του. Για να φτάσετε εδώ, θα χρειαστεί να οδηγήσετε για μία περίπου ώρα τη γεμάτη στροφές διαδρομή από τα Πούλιθρα, αλλά η παραλία θα σας αποζημιώσει και με το παραπάνω. Το ίδιο, βέβαια, ισχύει και για τα ορεινά χωριουδάκια του Πάρνωνα, ακριβώς πάνω από το Λεωνίδιο.
Καρδαμύλη
Ένα χωριό όλο πέτρα, από εκείνα που φαντάζεται κανείς ότι θα μπορούσε να συναντήσει μόνο στα ορεινά της Πελοποννήσου, ακουμπά στο απέραντο γαλάζιο της μεσσηνιακής Μάνης. Το Χόλιγουντ εκτίμησε πέρυσι την ομορφιά του και το απέδειξε βάζοντάς το να πρωταγωνιστήσει στο Πριν τα Μεσάνυχτα. Τα καρτποσταλικά, πετρόχτιστα αρχοντικά του «σετάρονται» με λιθόστρωτα καλντερίμια, δυο βήματα από τη μεγάλη παραλία με τα κατάλευκα βότσαλα.
Στα πέριξ: Εδώ κοντά βρίσκεται άλλη μια από τις ωραιότερες παραλίες της Πελοποννήσου, ο Φονέας, που κατέχει σταθερά μια θέση στο top-10 των αγαπημένων μας παραλιών. Τα σμαραγδένια νερά του κάνουν ωραία αντίθεση με τα μεγάλα λευκά βότσαλα, τα φουντωτά δεντράκια και τα απότομα βράχια που κορνιζάρουν την παραλία. Λίγα χιλιόμετρα έξω από την Καρδαμύλη βρίσκεται και η παραλία – σούπερ σταρ της περιοχής που λέγεται Στούπα, και συγκεντρώνει πλήθη κόσμου που ορκίζονται στη χρυσαφένια αμμουδιά και τα κεφάτα beach bars της.
Πύλος
Είναι ίσως ό,τι κοντινότερο σε νησιωτική εικόνα έχει να επιδείξει η Πελοπόννησος, με τα λευκά σπιτάκια της να σκαρφαλώνουν αμφιθεατρικά το λοφάκι πάνω από τον κόλπο που έχει το όνομά της. Σκεπασμένα με κόκκινα κεραμίδια, και «προστατευμένα» από το θρυλικό Νιόκαστρο, δίνουν στον νεοφερμένο επισκέπτη αίσθηση διακοπών με την πρώτη ματιά. Μην φύγετε αν δεν εξερευνήσετε πρώτα το οθωμανικό της κάστρο, που απολαμβάνει πανοραμική θέα στη θάλασσα, αν δεν πάτε μια βαρκάδα μέχρι τη Σφακτηρία, και αν δεν απολαύσετε ουζάκι και μεζέ κάτω από τα πλατάνια στην Πλατεία των Τριών Ναυάρχων. Μία φορά δεν είναι ποτέ αρκετή.
Στα πέριξ: Θα βρείτε, κατ’ αρχήν, μια από τις πιο πολυφωτογραφημένες παραλίες της Ελλάδας, την υπέροχη Βοϊδοκοιλιά με την απαλή σαν πούδρα άμμο και τα τιρκουάζ νερά. Οι παραλίες της περιοχής, βέβαια, δεν εξαντλούνται εδώ –ούτε άλλωστε και τα χωριά της: ο Ρωμανός, η Γιάλοβα και το Πετροχώρι είναι μερικοί μόνο συνδυασμοί χωριού/παραλίας για να ξεκινήσετε τις εξερευνήσεις σας.
Λιμένι
Θα είμαστε ειλικρινείς, δυσκολευτήκαμε να διαλέξουμε ένα μόνο από τα παραθαλάσσια χωριά της Λακωνικής Μάνης. Το Οίτυλο, ο Γερολιμένας, ο Κότρωνας ήταν σοβαροί υποψήφιοι. Καταλήξαμε στο Λιμένι, γιατί τα υπέροχα πέτρινα πυργόσπιτά του (που συναντάμε και αλλού στη Μάνη) κάνουν τέλεια αντίθεση με τα φαντασμαγορικά δίχρωμα, τιρκουάζ και βαθυγάλαζα νερά του (που δεν συναντάμε αλλού στη Μάνη).
Αν αναρωτιέστε, υπάρχει εξήγηση γι’ αυτόν τον παράξενο χρωματικό συνδυασμό: τα νερά στα πρώτα μέτρα είναι γλυκά, καθώς βγαίνουν στη θάλασσα από υπόγεια ρεύματα. Το ίδιο το χωριό συνθέτουν στενά δρομάκια που καταλήγουν σχεδόν ανεξαιρέτως στη θάλασσα κάνοντας ζιγκ-ζαγκ ανάμεσα σε πέτρινους πύργους, χαμηλά σπιτάκια με κόκκινες κεραμιδοσκεπές και μικρές, αναπάντεχες εκπλήξεις όπως η εγκαταλελειμμένη εκκλησία της Παναγίας Βρεττής με το εντυπωσιακό καμπαναριό της.
Στα πέριξ: Θα βουτήξετε σε καταπληκτικές παραλίες, όπως η Αγία Βαρβάρα και το Νησάκι (και οι δύο κοντά στον Κότρωνα), και θα εξερευνήσετε τα υπόλοιπα παραλιακά –αλλά και τα μεσογειακά– χωριά της Λακωνικής Μάνης. Αν ο χρόνος σας είναι περιορισμένος, σημειώστε στα «οπωσδήποτε» την Αρεόπολη και την Βάθια.
Κορώνη
Κάτι από την γραφικότητα ενός ελληνικού νησιού, κάτι από την βενετσιάνικη αίγλη μιας καστροπολιτείας, κάτι από την φιλόξενη παράδοση του ξένιου Δία, κι όλα αυτά τα «κάτι», αμπαλαρισμένα σε ένα από τα πιο όμορφα, πολύχρωμα χωριουδάκια της Πελοποννήσου, που συνεχίζει να μας εκπλήσσει με τις γωνιές του όσες φορές κι αν το επισκεφθούμε. Οι βόλτες ξεκινούν από τον μόλο και καταλήγουν μέσα από ελαιώνες και βαριές πόρτες στο ενετικό κάστρο του 13ου αιώνα που κατοικείται ακόμη και σήμερα και μας προσφέρει αφορμές για περιπάτους με θέα ανάμεσα σε ανθισμένες γειτονιές και κόκκινες κεραμιδοσκεπές.
Στα πέριξ: Θα κολυμπήσετε στα δημοφιλή στους φίλους των beach bars Περούλια, στην Ζάγκα με τα παραθαλάσσια ταβερνάκια, στην όμορφη Γαργαρού και στην απέραντη αμμουδιά της πολυσυλλεκτικής Φοινικούντας. Εννοείται πως θα επισκεφθείτε το «αντίπαλο δέος», την Μεθώνη, που περηφανεύεται για το δεύτερο επιβλητικό κάστρο της περιοχής με το φωτογενές Μπούρτζι και τις εντυπωσιακές πολεμίστρες.
Ως ένα ήρεμο αραξοβόλι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το παραθαλάσσιο γραφικό ψαροχώρι της Αρκαδίας, που συναντάται λίγο μετά το Λεωνίδιο.
Σχεδόν ανέγγιχτο ακόμα από τον μαζικό τουρισμό, διατηρεί την γραφικότητα και τα παραδοσιακά στοιχεία που το χαρακτηρίζουν, αποτελώντας μια ήρεμη και γαλήνια επιλογή.
Με την αρκαδική φύση να συναντάται και εδώ στο μεγαλείο της, το πράσινο από τις παρυφές του Πάρνωνα λειτουργεί ως το φυσικό φόντο του χωριού, το οποίο κατηφορίζει νωχελικά προς τη θάλασσα.
Λιγοστά ασβεστωμένα σπίτια με λουλουδιασμένες αυλές, εντυπωσιακά αρχοντικά που ακολουθούν την τοπική, παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Κυνουρίας και ένα μικρό και γραφικό λιμανάκι συνθέτουν το παζλ των Πουλίθρων.
Στην άκρη του χωριού συναντάται το εκκλησάκι του Άη Γιώργη, το οποίο προσεγγίζεται με βαρκάκι και προσφέρει πανοραμική θέα στο χωριό και τα νερά του Αιγαίου. Η παραλία του χωριού είναι μικρή με λεπτό βοτσαλάκι και πεντακάθαρα νερά.
Στην ευρύτερη περιοχή συναντάται η παραλία της Πλάκας, καθώς και εκείνη του Φωκιανού. Μια βόλτα στο βουνό και το χωριό Κοσμάς το «μπαλκόνι» της Κυνουρίας θεωρείται επιβεβλημένη.
Ο Πολιτιστικός Και Εξωραϊστικός Σύλλογος Απανταχού Πουλιθριωτών «Η Πολίχνη», καλεί τα μέλη και τους φίλους του στις 18 Ιανουαρίου και ώρα 19:00, να παραβρεθούν στο «Καφέ της Χαράς» (Χαρούλα Ορφανού) στα Πούλιθρα, για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας.
Στην εκδήλωση θα παρουσιαστεί ένα σχέδιο με τις δράσεις του Συλλόγου για το έτος 2020, καθώς και ένας απολογισμός ενεργειών/δράσεων του πρώτου έτους λειτουργίας του (2019).
Σας περιμένουμε για να ανταλλάξουμε ευχές και ιδέες. Η παρουσία σας θα είναι ιδιαίτερη τιμή και χαρά για μας.
Το θερμό χειροκρότημα και τα υπέροχα σχόλια αντάμειψαν την ΔΗΚΕΝΚ, την Τ.Κ. Πουλίθρων και τον Πολιτιστικό και Εξωραϊστικό Σύλλογο Απανταχού Πουλιθριωτών “Η Πολίχνη» για την επιλογή της Φωτεινής Δάρρα στη φετινή καλοκαιρινή συναυλία τους.
Το κοινό κατέκλυσε από νωρίς το λιμάνι των Πουλίθρων που γέμισε φως και ήχους μαγικούς! Η ερμηνεία της Φωτεινής Δάρρα ταξίδεψε,συγκίνησε και διασκέδασε τους περίπου 1.500 θεατές. Στο πλευρό της ο ταλαντούχος Μπάμπης Βελισσάριος και μια ορχήστρα εξαιρετικών μουσικών. Την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο καταξιωμένος μαέστρος και πιανίστας Γιώργος Παπαχριστούδης.
Σε 3 ώρες καθαρίστηκε από τα σκουπίδια του χειμώνα όλη η παραλία των Πουλίθρων. Η πρόσκληση έγινε από τον Πολιτιστικό & Εξωραϊστικό Σύλλογο Απανταχού Πουλιθριωτών «Η Πολίχνη» και στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία.
…αυτός ήταν ο τίτλος που θα έπρεπε να γράψουν τα παιδιά στον πίνακα του δημοτικού σχολείου Πουλίθρων, φεύγοντας για τις καλοκαιρινές τους διακοπές.
Τότε όμως δεν γνώριζαν, ότι δεν θα ξαναγυρνούσαν ποτέ, σε αυτό το ιστορικό σχολείο των Πουλίθρων, που φέτος έκλεισε μια για πάντα τα 133 χρόνια της ζωής του.
Σύμφωνα με τον νέο νόμο για τις συγχωνεύσεις, τα παιδιά έπρεπε να μεταφερθούν στο δημοτικό σχολείο Λεωνιδίου.
Οι αίθουσες τακτοποιημένες και στολισμένες με τις μαθητικές δημιουργίες, περιμένουν εις μάτην την επιστροφή των παιδιών.
Τα παρακάτω στοιχεία είναι αποσπάσματα από ανυπόγραφο χειρόγραφο κείμενο που βρίσκεται στο αρχείο Λεωνιδίου και αναφέρεται στην ιστορία του σχολείου.
Το δημοτικόν σχολείον Πουλήθρων ιδρύθη το πρώτον κατά το έτος 1878 και ελειτούργησεν ως μονοθέσιον εν τω αυτώ διδακτηρίω υπό του δημ/λου κ.Ιωάννου Παπασημακόπουλου…”
..Ο ανωτέρω δημοδιδάσκαλος υπηρέτησεν εν αυτώ μέχρι το έτος 1902, οπότε τον διεδέχθη ο κ.Σωτήριος Κατσούλος, όστις μετά τινα έτη χειροτονήθη και ιερεύς Πουλήθρων, υπηρετήσας εν αυτώ μέχρι το έτος 1933… ..Το διδακτήριο ανηγέρθη το έτος 1876 και ευθύς εξ αρχής είχε μία αίθουσα συνέχεια της οποίας ήτο ο αστυνομικός σταθμός. ..Το έτος 1933 παρεχωρήθη είς το σχολείον και η συνεχόμενη δευτέρα αίθουσα,λόγω μεταφοράς του Αστυνομικού σταθμού είς έτερον οίκημα. ..κατα το έτος 1935 το σχολείον υπεβιβάσθη εις μονοθέσιον και εχρησιμοποιείτο ως αποθήκη,ήτο δε εις αθλιεστάτην κατάστασην ..Κατά το έτος 1947 εγένετο τελεία ανακαίνησις αυτού δια χρημάτων προερχομένων εκ των Πουληθριωτών της Αμερικής,τη ευγενεί φροντίδι του κ.Γεωργίου Παπανικολάου και δια προσωπικής εγασίας των κατοίκων. ..Το έτος 1951 προήχθη εις διτάξιον μετατεθέντων εν αυτώ των διδασκάλων Ευαγγέλου Τσεμπελή και Ματίνας Ι.Μιχοπούλου,οίτινες υπηρέτησαν μέχρι το 1964. ..Εν έτει 1959 κατόπιν ενεργειών του Δ/ντού κ.Ευαγγέλου Τσεμπελή ήρχισεν λειτουργούν μεσημβρινόν συσσίτιον δια 15-18 απόρους μαθητάς εξ εισφορών των εν Αθήναις και Αμερική ομογενών…
Μέχρι να επισκευαστεί το σχολείο, το 1947, τα παιδιά έκαναν μάθημα κάτω από αυτή τη χαρουπιά που ήταν κοντά στο σχολείο.
Η ίδια χαρουπιά όπως είναι σήμερα
Αναμνήσεις του μαθητή και μετέπειτα δασκάλου στο ίδιο σχολείο, Ευάγγελου Τσεμπελή
Ο δάσκαλος κ.Ευάγγελος Τσεμπελής με την σύζυγό του επίσης δασκάλα , από το Παράλιο Άστρος – Ματίνα Μιχοπούλου – γνωρίστηκαν στο σχολείο Πουλίθρων όπου υπηρετούσαν, ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν το 1954. Από τότε συνεχίζουν την κοινή τους ζωή και ξεδιπλώνουν τις αναμνήσεις τους, από εκείνα τα πολύ δύσκολα -αλλά και όμορφα- χρόνια.
Ο Ευάγγελος Τσεμπελής γεννήθηκε στα Πούλιθρα το 1919. Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο Πουλίθρων και είχε τότε δάσκαλο τον παπα-Κατσούλο.
Μας λέει:
“Δεν θα ξεχάσω τον δάσκαλό μας , τον παπα-Κατσούλο στην έδρα, να διαβάζει εφημερίδες και να καπνίζει, λέγοντας πάντα στο τέλος του μαθήματος: Τα βιβλία και τα αβάκια στις σάκκες σας!..”
Αβάκιο της εποχής και πινακίδα για το γράψιμο
Παλιά αναγνωστικά του δημοτικού
Περισσότερα έχει όμως να θυμάται ο κ.Τσεμπελής , από την μετέπειτα θητεία του, ως δάσκαλος πλέον στο σχολείο των Πουλίθρων, από το 1951 μέχρι το 1964.
“..Πολλά από τα παιδιά έρχονταν από μακριά και έμεναν όλη την εβδομάδα στα Πούλιθρα για να μπορούν να παρακολουθούν τα μαθήματα. Για το λόγο αυτό κουβαλούσαν μαζί τους τα λιγοστά τρόφιμα που διέθεταν (ένα καρβέλι ψωμί, ένα σβώλο τυρί και λίγα χόρτα ) γι αυτό αποφασίσαμε να λειτουργήσουμε συσσίτιο, ζητώντας και παίρνοντας οικονομική βοήθεια από τους εύπορους Πουλιθριώτες.
Ακόμη δεν θα ξεχάσω την πρώτη μέρα που εγκαινιάσαμε το συσσίτιο. Το πρώτο μας φαγητό ήταν γουρουνοπούλα ψητή! Αργότερα θυμάμαι τον ψαρομανάβη τον κ.Λάζαρο να φωνάζει τα πρωινά: – Δάσκαλε έφερα μαριδάκι!..”
Τα εγκαίνια του συσσιτίου.
Αυτό είναι το σπίτι όπου έγιναν τα εγκαίνια του συσσιτίου και το οποίο διατηρείται μέχρι σήμερα
Ώρα συσσιτίου στο παραπάνω σπίτι, με παρόντες την δασκάλα κ.Ματίνα και τον δάσκαλο κ.Τσεμπελή
Και συνεχίζει ο κ.Τσεμπελής..
“..Το σχολείο τότε λειτουργούσε σε διπλή βάρδια , από το πρωί μέχρι το μεσημέρι και ξανά πάλι το απόγευμα. Τον χειμώνα δε, που έκανε πολύ κρύο, τα παιδιά έπρεπε να κουβαλάνε από το σπίτι και ένα κομμάτι ξύλο για την σόμπα. Επίσης, πηγαίναμε κάθε τόσο στο κοντινό ασβεστοκάμινο, να κουβαλήσουμε πέτρες για τις επισκευές του σχολείου. Δημιουργήσαμε δε στο προαύλιο μία αλτάνα, για να φυτεύουμε λαχανικά..”
Τα παιδιά κατασκευάζουν τον κήπο του σχολείου
Τέλος δε, αισθάνεται υπερήφανος που..
“…Μπορεί να υπήρξα αυστηρός προς τους μαθητές μου ως δάσκαλος, πλην όμως ήμουν αποδοτικός. ‘Ενεκα δε, της πλούσιας δραστηριότητάς μου εις το σχολείο, οι προιστάμενές μου αρχές με αντάμειψαν με 6 βραβεία τα οποία στολίζουν σήμερα το σπίτι μου στα Πούλιθρα.”
Εικόνες από τις γυμναστικές επιδείξεις του σχολείου
Η κ.Ματίνα γνώριζε και δίδαξε στα παιδιά, πολλούς παραδοσιακούς χορούς
Εικόνες από τις εκδρομές…
Στην παραλία των Πουλίθρων
Στην Πλάκα Λεωνιδίου μαζί με τα παιδιά της Αμυγδαλιάς
Η δασκάλα μαθαίνει κέντημα τα κορίτσια, ενώ ο δάσκαλος παίζει μπάλα με τα αγόρια
Μετά το 1964 η Ματίνα Μιχοπούλου και κατόπιν ο σύζυγός της Ευάγγελος Τσεμπελής παίρνουν μετάθεση για το σχολείο Λεωνιδίου όπου συνεχίζουν την εκπαιδευτική τους δράστηριότητα.
Οι δάσκαλοι με τους μαθητές του Λεωνιδίου κάτω από το Ηρώον.
